حمایت از کارگران نیشکر هفت تپه، حمایت از جنبش کارگری است

سرانجام پس از ماه ها مقاومت دلیرانه و خستگی ناپذیر و مبارزه ای  پیگیر و جانانه از جانب کارگران ، که در طول مدت فعالیت و اعتراض خویش،همواره با هشدارها و تهدیدات مکرر مدیریت کارخانه و عوامل وی و همچنین نیروهای امنیتی شهر شوش مواجه بودند تا از ایجاد تشکل های  مستقل و متکی به اراده ی جمعی کارگران  منع گردند ، کارگران این شرکت توانستند با اتکا به نیرو و توان توده های وسیع کارگر و عزم و اراده ی آنان ، رو در رو با حامیان سرمایه ، تشکل مستقل خود را با نام سندیکای کارگران شرکت نیشکرهفت تپه  تشکیل داده و با اعلام یک روز اعتصاب در کارخانه و برگزاری انتخاباتی پرشور و آزاد، ضمن رسمیت دادن به تشکل مستقل خویش و انتخاب نمایندگان واقعی خود، برگ زرین دیگری را در تاریخ پرفراز و نشیب جنبش کارگری ایران ورق بزنند . بی گمان اعلام موجودیت سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه ، و رسمیت بخشیدن به آن ، خود ، ارمغانی است که به نوبه ی خود می تواند نوید بخش تحولات شاخص و گرانقدری ، در حیات جنبش کارگری ایران باشد .     

" هیئت  مؤسس سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه " ، خود طی اطلاعیه ای ، این رویداد غرورآفرین را این گونه توضیح می دهد : " صبح امروز ( ا / 8 / 87 ) با ورود کارگران، درحالی که خود را برای شرکت در انتخابات آماده می کردند، با بخش نامه ی مسئولین کارخانه ، که آنان را از شرکت در انتخابات منع می کرد و انتخابات را منوط به دستور و اجازه ی اداره ی کار می دانست مواجه  شدند ..." . به موجب این اطلاعیه ، بیش از هزار نفر از کارگران در شرایطی که با ممانعت ها و کارشکنی های مدیریت کارخانه و " حضور پر رنگ نیرو های امنیتی " ، برای اعمال فشار به کارگران ، جهت عدم شرکت در انتخابات و لزومأ به شکست کشاندن آن مواجه بودند ، با جدیت و شور و حالی وصف ناپدیر ، بر سر صندوق های رأی حاضر شدند و با اعتماد به نفسی مثال زدنی ، عزم و اراده ی خود را  برای رسمیت بخشیدن به تشکل مستقل خویش و انتخاب نمایندگان واقعی خود جزم کردند . کارگران در واقع با این حرکت شجاعانه و تاریخی ، نشان دادند که اگر اراده کنند و متحد و مصمم باشند ، قادر خواهند بود تا تمامی ترفند ها و مانع تراشی های ریاکارانه و ضد کارگری کارفرمایان و صاحبان سرمایه  و " حضور پررنگ نیروهای امنیتی " را حتی ، به هیچ بگیرند و در پیشگاه  توده های وسیع و متحد کارگران ، بی اثر و بی اعتبار سازند .

 کارگران نیشکر هفت تپه و نمایندگان شجاع و فهیم این شرکت ، همچنین  با حرکت دلاورانه ی خویش ، در ایجاد سندیکای کارگران این شرکت ، با اتکا به نیرو و توان خود کارگران ــ  آن هم در شرایطی که صاحبان و حامیان سرمایه ، آنان را از زوایای  مختلف  تحت فشار و منگنه قرار داده بودند ــ در واقع برای طبقه ی کارگر ایران ، این درس و این آموزه ی گران قدر را به ارمغان آورده اندکه : امر خطیر سازمان یابی کارگران و ایجاد تشکل های مستقل و طبقاتی آنان ، امر خود کارگران است وهیچ بخشی از بخش های سرمایه داری حاکم و هیچ ارگان و نهادی از ارگان ها و نهاد های دولتی و خصوصی سرمایه را حق دخالت و اعمال نظر در مراحل مختلف تکوین و تشکیل آن نیست .

 کارگران این شرکت ، با این اقدام  انقلابی ، در عین حال این راه و این شیوه ی عمل را در معرض نگاه ِ طبقه ی کارگر ایران قرارداده اند که : طبقه ی کارگر، اگر می خواهد که از شر مصائب و بلایای جوامع سرمایه داری و گنداب متعفن این نظام  رها گردد و به حقوق و منافع  طبقاتی خویش ، در ابعاد و زمینه های مختلف  دست یابد ، اگر درصدد است تا به موجودیت اسارت آور و نکبت بار قرارداد های موقت ، به عنوان قرارداد هایی ضد کارگری و قرون وسطایی ، اضافه کاری اجباری ، دستمزد های ناچیز و بغایت پایین تر از خط فقر و در بسیاری از مواقع ،  تعویق همان دستمزد ها ، برای ماه های متمادی و فراوان درد و رنج اهدایی این نظام پایان دهد، اگر خواهان آن است که حقوق و منزلتش پایمال نگردد و شرایط غیر انسانی و توحش آمیز محیط های  کار وهمچنین  ستمگری وافسارگسیختگی کارفرمایان و حامیان آنان ، این طبقه ی تولید کننده و هستی بخش را ، از هستی و زندگی ساقط نکند ، و سرانجام ، اگر خواستار یک زندگی در خور و شایسته ی انسان است و ...  باید که در مرتبه ی نخست و قبل از هر چیز ، متحد و متشکل باشد و در هر فرصت به دست آمده ،  تشکل های مستقل ، توده ای و طبقاتی خویش را ، در سایه ی اعمال اراده و  قدرت طبقاتی  کارگران  ایجاد نماید .

 کارگران و نمایندگان آگاه و شجاع شرکت نیشکر هقت تپه ، با فراخوان یک روز اعتصاب در کارخانه ، در مورخه  1 / 8 / 87  و  برگزاری انتخاباتی  آزاد و همگانی ، تماماً به همت و نیروی خود کارگران ، در واقع به  این امر خطیر جامه ی عمل  پوشاندند و آن را متحقق کردند . این کارگران ، با  به این عمل شجاعانه  ( تشکیل سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه )  که دقیقأ در سایه  تلاش و پایداری جمعی آنان ، و صد البته  نمایندگان بیدار و آگاه کارگران ، در طول نزدیک به دو سال مبارزه و مقاومت به وقوع پیوست ، در حقیقت ، یکی از مهم ترین و حیاتی ترین خواست ها و مطالبات طبقه ی کارگر ایران را ، به ویژه در شرایط موجود ، به سرمایه داری حاکم  در کشور  تحمیل نمودند و بدین وسیله ، درعمل ، ثابت کردند  که امر سازمان یابی و تشکل پذیری کارگران  موکول و مشروط به اجازه ی هیچ فرد ، هیچ نهاد و هیچ ارگان غیر کارگری و سرمایه محور ، نبوده و تنها و تنها به خود  کارگران و عزم و اراده ی آنان  مربوط می شود .  در واقع این حق کارگر است  که متشکل شود و از حقوق و مطالبات خویش  به هر نحو که صلاح می داند  دفاع نماید . این کارگران همچنین بار دیگر  نشان دادند که حتی در زیر سایه ی اختناق و سرکوب سیاسی و طبقاتی طبقه ی حاکم  نیز می توان  تحت شرایطی خاص ، به ایجاد تشکل های کارگری ، همت گمارد .

کارگران نیشکر هفت تپه ، همچنین  در طول بیش از دو سال مبارزه و مقاومت ، جهت  پیگیری خواست ها و مطالبات خویش ، از جمله تشکیل سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه ،  مرحله به مرحله و گام به گام ، بر این مسئله و این امر مهم ، مهر تأیید کوبیدند که  هر درجه از تحقق خواست ها و مطالبات کارگران ، در هر موقعیت و شرایطی ، بدون مبارزه ای آگاه ، متحد و پیگیر ، امکان پذیر نخواهد بود و کارگران تنها در مبارزه ای جدی ، متشکل و هماهنگ  قادر خواهند بود که  سرمایه داران را به مثابه یک طبقه ، به عقب برانند و به حقوق و منافع خویش در همه ی عرصه ها دست یابند .

 بدون تردید هوشیاری و درایت رهبران عملی طبقه ی کارگر و نمایندگان آگاه و مخلص کارگران ، در کارخانه ها و مراکز کار و تولید ، می تواند به سهم  خود ، در افشا و خنثی سازی انواع  حیله گری ها و ترفند های  صاحبان سرمایه  و کارفرمایان و بی اثر ساختن آن ها ، در حهت ایجاد تفرقه در میان کارگران و به شکست کشاندن مبارزه و مقاومت آنان ،  مؤثر واقع شده  و توده ی کارگران را در راستای  پیش روی  به سوی اهداف مورد نظر و دست یابی به آن اهداف و مقاصد ، یاری نماید . هوشیاری و درایت رهبران عملی طبقه ی کارگر ، همراه با پیگیری و اخلاص آنان  ــ  آن گونه که در شرکت نیشکر هفت تپه نیز مشاهده شده است ــ همچنین می تواند به عنوان یک فاکتور مهم و تأثیر گذار ، در انسجام ویکپارچگی توده ی کارگران نقش بازی نموده ، آحاد و بخش های مفتلف این طبقه را به سوی همبستگی طبقاتی و از این طریق موفقیت و پیروزی در امر مبارزه رهنمون شود . نمایندگان و رهبران عملی طبقه ی کارگر می بایست به ویژه برای این بخش از کار ــ جلوگیری از ایجاد تفرقه در بین کارگران و  تقویت وحدت و همبستگی طبقاتی در میان آنان ــ اهمیت فراوانی قائل شده و توجه ویژه ای را نسبت به آن  مبذول نمایند . این نمایندگان ، در عین حال نباید هیچ گاه و تحت هیچ شرایطی ،  خود را از توده ی کارگران جدا نموده ، و احیاناً در بالای سر آنان قرار گیرند .  

بهر حال ، امر سازمان یابی و تشکل پذیری کارگران در مراکز و محیط های کار و تولید ، امروزه  و به ویژه در شرایط  حاضر  به یکی از مبرم ترین و کلیدی ترین مسائل طبقه ی کارگر و جنبش کارگری ایران  تبدیل شده است . تا آنجا که به جرأت می توان گفت که کارگران ،  بدون پشت سر نهادن این مرحله و ایجاد تشکل های مستقل ، توده ای و طبقاتی کارگری و همچنین ایجاد ارتباط و پیوند های لازم میان آن تشکل ها ، به سختی قادر خواهند بود که حتی گامی مهم و اساسی در راستای اهداف مورد نظر خویش ،  به جلو بردارند . اقدام غرورآفرین کارگران نیشکر هفت تپه ، در ایجاد سندیکای کارگران این شرکت ، با اتکا به نیرو و اعمال اراده ی مستقیم خود  کارگران ، می تواند به نوبه ی خود  سرآغاز فصل نوینی در جنبش کارگری ایران محسوب شده  و تأثیرات شگرفی را در این جنبش  باقی بگذارد. این حرکت همچنین می تواند به سهم خویش  به جنبش کارگری ، نیرو و اعتماد به نفس ببخشد .

 کارگران نیشکر هفت تپه ، برای احقاق حقوق و پیگیری خواست ها و مطالبات خود ــ  که در اکثریت قریب به اتفاق موارد ، همان خواست ها و مطالبات کارگران در سراسر ایران است ــ تا به اینجای کار نیز، فشارهای زیادی را تحمل نموده اند و رنج ها و مرارت های فراوانی را به جان خریده اند . این کارگران با همه ی جانفشانی هایی که در راه تحقق این خواست ها و مطالبات ــ از جمله ایجاد  تشکل مستقل و طبقاتی خویش و رسمیت بخشیدن به آن ، که به ویژه در شرایط حاکمیت اختناق و سرکوب افسارگسیخته ی سرمایه ، کاری بس سترگ و ستودنی به شمار می رود ــ از خود بروز داده اند ، اما هنوز در آغاز راه قرار دارند . ایجاد این قبیل  تشکل ها ، خود ، سرانجام  کار نیستند . از این گونه تشکل ها ،  تنها می توان به عنوان وسیله ای در جهت  تحقق خواست ها و مطالبات کارگران و احقاق حقوق آنان ، در ابعاد و زمینه های  مختلف  سود جست و آن ها را در خدمت  تحقق این خواست ها و مطالبات قرارداد . لذا باید با همه ی توان آن ها را حفظ کرد و درادامه ی راه ، از آن ها برای تشکل پذیری و سازمان یابی هرچه بیش تر کارگران و پیگیری خواست ها و مطالبات آنان ، به شکلی منسجم تر و هماهنگ تر بهره جست .

 کارگران نیشکرهفت تپه و نمایندگان دلیر آنان ، تا به این مرحله نیز  قهرمانی ها و جسارت های فراوانی از خود نشان داده اند . استبداد سرمایه ، با ویژگی هایی که ما در آن سراغ داریم ، چنین جسارت ها و چنین قهرمانی هایی را به ویژه از جانب کارگران ،  تحمل نمی کند و تا آنجا که ممکن است و در توان دارد ، تلاش خواهد کرد تا با ایجاد تفرقه در میان آنان و استفاده از اهرم فشار، تهدید و ... کارگران این شرکت را در تنگنا قرار داده ، از پیگیری خواست ها و مطالباتشان ــ از جمله استفاده از سندیکا به عنوان وسیله ای برای ادامه ی کار ــ  منصرف نماید. کارگران نیشکر هفت تپه ، در شرایط حساس کنونی نباید تنها بمانند. آنان به ویژه درشرایط موجود، بیش ازهرزمان دیگر نیازمند حمایت و تقویت روحیه ی همبستگی و اتحاد طبقاتی ، در بین نیروهای متشکله ی خویشند . این کارگران درواقع یکی از کم نظیر ترین و برجسته ترین اعتراضات کارگری را طی سال های اخیر رقم زده اند . صدای اعتراض آنان ، در حقیقت صدای اعتراض تمامی کارگران و همه ی مردم ستمدیده و استثمار شده ای است که زندگی و معیشت آنان ازهرسو آماج ترک تازی و تهاجم عوامل سرمایه و حامیان این نظام قرار می گیرد و بیش از پیش به تباهی کشیده       می شود . نباید به صاحبان و حاکمان سرمایه اجازه داد که دست آورد های کارگران را  مورد  تعرض قرار دهند. کارگران هفت تپه هم اکنون نماد مقاومت ، پیگیری و جسارت  طبقه ی کارگرند . نباید آن ها را تنها گذاشت . باید از هر طریق ممکن و با همه ی توان به یاری شان شتافت و از آنان به وجه شایسته ای حمایت کرد . کارگران هفت تپه اگر تنها بمانند ، معلوم نیست که چه سرنوشتی برای آنان رقم خواهد خورد . آن چه مسلم است این که ، عدم موفقیت یا شکست احتمالی این کارگران در پیگیری و تحقق خواست ها و مطالبات بر حق آنان ، از جمله در خصوص امر تشکل یابی مستقل کارگری ، می تواند ، به منزله ی درس عبرتی تلقی شود ، از جانب سرمایه داران ، برای کارگران سایر مراکز و محیط های کارگری و به نوبه ی خود تأثیرات بس مخرب و ناگواری را بر کارگران این شرکت و جنبش کارگری  ایران باقی بگذارد . حد اقل می توان با اعلام حمایت و پشتیبانی از کارگران این شرکت ، به ویژه در مراکز و کارخانه های بزرگ و تأثیرگذار ، همچون شرکت نفت و پتروشیمی و آب و برق و تلفن و حمل ونقل و خودرو سازی ها و ... در تقویت روحیه ی اتحاد و همبستگی طبقاتی در میان کارگران هفت تپه و بخش های فعال جنبش کارگری مؤثر واقع شد . تلاش کارگران پیشرو و فعالان کارگری ، چیزی جز تبلیغ و ترویج امر سازمان یابی در میان کارگران و کمک به ایجاد تشکل های کارگری ، در مراکز و محیط های کار و همچنین ایجاد ارتباط و پیوند در میان بخش های مختلف  طبقه ی کارگر ، برای  تامین اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران  نخواهد بود .                                                                    

 چشم بستن به روی واقعیت های عینی و ملموس در هفت تپه و پاشیدن تخم تردید و دودستگی در میان کارگران و نمایندگان منتخب آنان ،  بر اساس تحلیلی سطحی و بغایت کلیشه ای ، آنهم در شرایطی که کارگران مبارز و دلیر هفت تپه و سندیکای مستقل آنان ، در شرایط کنونی بیش ازهر زمان دیگر به کمک و همیاری کارگران و فعالان کارگری نیاز دارند ، می تواند  ضمن به شکست کشاندن حرکت تاریخی و تحسین براگیز کارگران هفت تپه ، عواقب بسیار ناگوار و جبران ناپذیری را نیز  به جنبش کارگری ایران تحمیل نموده ،  صاف و ساده ، آن را به قربان گاه حاکمیت  سرمایه و سرمایه داران حاکم بکشاند .

 به باور ما ، وظیفه ی کارگران پیشرو و فعالان کارگری ، به ویژه در شرایط حساس کنونی ، نه شک میان یک و دو ، و توصیه های مکرر و از برج عاج  جابه جایی شورا با سندیکا  یا  بالعکس ، بلکه حمایت از جنبش رادیکال و حی و حاضر طبقه ی کارگر ایران و به طور مشخص ، کارگران نیشکر هفت تپه و دست آورد های مبارزاتی این کارگران  و از این طریق ، تقویت اتحاد و همبستگی طبقاتی میان بخش های مختلف طبقه ی کارگر و جنبش کارگری  می باشد . کارگران هفت تپه و جنبش رادیکال و توده ای آنان  به ویژه در شرایط کنونی ، این پتانسیل و این قابلیت را دارد که به عرصه ای برای پیش روی و تقویت اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران در ایران  تبدیل شده و این جنبش  را اگر نه چندین گام ، لااقل  یگ گام اساسی دیگر به جلو سوق دهد. 

امید ما بر این است که دیگر بخش های طبقه ی کارگر ایران نیز بتوانند با استفاده از تجارب تاریخی طبقه ی کارگر و درس آموزی از مبارزات خستگی ناپذیر و قهرمانانه ی کارگران هفت تپه ، به ویژه  در امر سازمان یابی و تشکل پذیری کارگران ، این شکل از مبارزه را ــ  که صرفا به نیرو و توان خود کارگران و اعمال اراده ی مستقیم آنان از پایین  ــ  و نه دخالت عوامل و کارگزاران سرمایه ــ  تکیه دارد ، تحت هر نام وعنوانی ، درهر کارخانه و  مؤسسه ای  پیگیری نموده و با ایجاد این قبیل تشکل ها در مراکز و محیط های کار و برقراری ارتباط و پیوند میان آن ها ، امر مبارزه با  سرمایه داران را ، به منظور احقاق حقوق حقه ی کارگران در همه ی زمینه ها و نهایتاً رهایی از منجلاب متعفن سرمایه و پیامد های نکبت بار آن ، به شکلی آگاهانه تر و متشکل تر دنبال نمایند .        

سرمقاله نشریه جنبش کارگری شماره 4، نشریه کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری

http://www.komitteyehamahangi.com/

komite.hamahangi@gmail.com

باز چاپ مطالب اين سايت فقط با ذکر منبع مجاز است