تهدید و ارعاب کارگران و فعالان کارگری و بازداشت و  زندان آنان، کارگران را از ادامه‌ی مبارزه به خاطر احقاق حقوق مسلم خویش باز نخواهد داشت.

(در ارتباط با بازداشت محسن حکیمی و بیژن امیری، از فعالان شناخته شده در ایران)

با خبر شدیم که محسن حکیمی، فعال کارگری و از اعضای کانون نویسندگان ایران، در شامگاه روز دوشنبه 2/10/87، به هنگام حضور در منزل یکی از دوستان و نزدیکان خود، به نام بیژن امیری، که او نیز از فعالان کارگری در ایران به شمار می‌رود، بدون حکم قضایی و به شکل خود سرانه‌ای توسط خادمان و ماموران سرمایه بازداشت شده است.

خادمان سرمایه، در راستای حمایت از منافع طبقاتی خویش و مستاصل از حل بحران‌های عمیق و فزاینده‌ی موجود در جامعه، تلاش می‌کنند تا با تشدید فشار نسبت به طبقه‌ی کارگر و در این ارتباط فعالان کارگری، آنان را از ادامه‌ی مبارزه و پیگیری خواست‌ها و مطالبات کارگران باز دارند و این طبقه‌ی تحت ستم و استثمار را به تمکین و رضا، در مقابله با ستمگری و استثمار سرمایه بکشانند. کارگزاران سرمایه همچنین در صددند تا با ضرب و شتم کارگران پیشرو و فعالان کارگری و تهدید و بازداشت آنان به دادگاه و همچنین محکوم کردنشان به انواع مجازات‌های تحمیلی و قرون وسطایی، در واقع از کارگران به مثابه یک طبقه، زهر چشم بگیرند، تا به خیال خویش، مجال هر گونه تحرک و اعتراض در مقابله با معضلات و نابسامانی‌های روز افزون جامعه را، از این طبقه سلب نمایند. غافل از اینکه وضعیت سخت و فلاکت بار زندگی و معیشت کارگران، و جهنمی که سرمایه‌داران به عنوان یک طبقه، برای طبقه‌ی کارگر مهیا دیده‌اند،  بیش از هر چیز، این طبقه را به مبارزه و تحرک وا می‌دارد و به اقدام علیه صاحبان سرمایه و اساسا نظام نابرابر، ضد کارگری و طبقاتی موجود (نظام سرمایه‌داری) فرا می‌خواند.

سرمایه‌داران و حامیان آنان باید بدانند که به صرف تشدید فشار به طبقه‌ی کارگر و تهدید و ارعاب پیشروان و فعالان کارگری، و همچنین بازداشت و زندان آنان، نمی‌توانند یک طبقه‌ی تحت ستم و استثمار را مرعوب نموده و از ادامه‌ی مبارزه برای پیگیری خواست‌ها و مطالبات خویش باز دارند. کارگران، اساسا در یک چنین نظامی- آن هم در شرایطی که بحران‌های عمیق و فلج کننده‌ی اقتصادی و اجتماعی، بیش از پیش، زندگی و معیشت آنان را تحت تاثیر مخرب و ویران‌گر خویش قرار داده و پیوسته به سوی نابودی و از هم پاشیدگی سوق می‌دهد- نمی‌توانند که در مقابل فجایع اهدایی نظام سرمایه‌داری ساکت و خاموش بر سر جای خود بنشینند و صرفا شاهد و ناظر نابودی و مرگ تدریجی خویش، در قبال بهره کشی مفرط سرمایه و سود اندوزی لجام گسیخته‌ی طبقه‌ی سرمایه‌دار باشند.

تردید نمی‌توان کرد که اقدامات ایذایی و سرکوب گرایانه‌ی عوامل سرمایه، علیه کارگران و فعالان کارگری- و همچنین فعالان دیگر جنبش‌های اجتماعی- به ویژه در شرایط کنونی، نه تنها کارگران را از مبارزه و اعتراض برای دست یابی به حقوق و منافع طبقاتی خویش باز نمی‌دارد، بلکه به سهم خویش می‌تواند در گسترش این مبارزه و وسعت‌یابی آن به سوی اهداف و منافع طبقاتی کارگران، مفید و موثر واقع شود.

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری به سهم خود این گونه اقدامات ایذایی و ضد کارگری را که از جانب سرمایه‌داران و عوامل آنان، برای مرعوب کردن طبقه‌ی کارگر و وادار کردن این طبقه، به عقب نشینی از خواست‌ها و مطالبات برحق و طبقاتی کارگران، در مقابله با تعرضات سرمایه صورت می‌گیرد، محکوم نموده و خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط محسن حکیمی، بیژن امیری و همه فعالان کارگری زندانی، از جمله افشێن شمس، منصور اسانلو و ... می‌باشد. این کمیته همچنین از همه‌ی کارگران و تشکل‌ها و نهادهای کارگری و انسان‌های شرافتمند و عدالت‌خواه، در داخل و خارج از ایران می‌خواهد که نسبت به این گونه اقداماتسرکوب گرایانه و ضد کارگری ساکت ننشسته و به هر طریق ممکن، در مقابل آن‌ها عکس‌العمل نشان دهند. حاکمان سرمایه بدانند و مطمئن باشند که با تهدید و بازداشت کارگران و فعالان کارگری و زندان و شلاق و ... آنان، نمی‌توان در مقابل مبارزه جویی و حق طلبی کارگران سد و مانع ایجاد کرد و آنان را از پیگیری خواست‌ها و مطالباتشان، در عرصه‌های مختلف بازداشت. 

زنده باد همبستگی طبقاتی کارگران

کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگري

5/10/1387

www.komitteyehamahangi.com

komite.hamahangi@gmail.com

باز چاپ مطالب اين سايت فقط با ذکر منبع مجاز است