|
|
اعلام تعطیلی واخراج کارگران شرکتهای گلوکز شیرین و قند زاگرس اشنویه گسترش سرمایه
به پهنای همه ی مرزهای جهان ، زندگی بخش وسیعی از مردم ، به ویژه کارگران را همراه
با خانواده های آنها درسرتاسردنیا به ورطه ی نابودی کشانده است . در کنار تأثیر مخرب و
ویرانگر سرمایه ، بحران های ساختاری این نظام ، از جمله بحران اخیر ، مزید بر علت
شده و تاثیرات مخرب مضاعفی را بر شرایط کار و زندگی کارگران و توده های مردم محروم
و تحت ستم ، به ویژه در کشورهایی چون ایران ، برجای گذاشته است .
اگر چه صاحبان سرمایه اصرار دارند که این واقعیت ها را انکار کنند . مابه عینه می بینیم که بحران سرمایه داری هرروزوسعت بیشتری می یابد
وخانواده های بیشتری را بی خانمان و از هستی ساقط میکند . به نظر میرسد که در این نظام هرچیزی در
جهت عکس جریان معمول حرکت خود ، در حال حرکت است . برای مثال کار سرمایه را می
آفریند و حال آنکه سرمایه کار را استثمارمی کند . ماشین الات صنعتی که به
دست همین کارگران ساخته شده اند کمیت وکیفیت تولید راباسرعت بسیار زیادی
بالا میبرد درحالیکه به کارگران فقط
گرسنگی می بخشد. همه این وارونگی در نظام سرمایه داری به نوبه خود تاًثیراتش را بر شرایط کار و زندگی کارگران و تولید در کارخانه ها و شرکت های موجود در کشور ، از جمله شرکت های مورد نظر این نوشته
( گلوکز شیرین و قند زاگرس اشنویه ) نیز
میگذارد . تا آنجا که چندی قبل کارخانجات مزبور در اقدامی مشابه وبه بهانه ی بالا
رفتن مواداولیه وفروش ارزان محصولات ، تعدادی ازکارگرا ن را از کار بیکار کردند و در
ادامه ی بحران ، شیفت شب را نیز به طور کامل تعطیل کردند وکارگران این شیفت را نیز
بیکارنمودند وبه انها وعده دادند که درصورت رونق بازار !!! باردیگر انها را به
سرکارهایشان برگردانند که این البته حرف پوچ و توخالی بیش نبود . این روند برای
مدتی ادامه پیدا کرد تا آنجا که دوکارخانه مذکور به طور کلی اعلام تعطیلی کردند
وبا کارگرانشان تسویه حساب نمودند . وحالا
این بحران قبل ازهمه دودش به چشم کارگران رفته است . چون این کارگران درحال
حاضربیکار هستند ودرامدی ندارند وفقط به انها وعده داده شده که با شروع به کارمجدد
کارخانه برسرکارهایشان باز گردند . مضداق بارز " وعده ی سر خرمن " . اما بشنویم صحبتهای مدیر یکی از این کارخانه ها
را . ما درشهرکوچکی مثل اشنویه اگرمیخواستیم به تولید ادامه دهیم هرماه حدود
15میلیون تومان ضررمی کردیم . چون نقدینگی ما ته کشیده بود ومیبایست مواد اولیه را
با پرداخت چک ، بالا ترازقیمت واقعی بخریم . ودران سوی قضیه ، برای پاس کردن به
موقع چکها و بدهی هایمان می بایست محصولات خود را ارزانترازارزش واقعی آن به فروش
می رساندیم که دیگر خرج ودخل با هم همخوانی نداشت . ایشان دلیل پیش امدن این وضع
را هم تحریم ایران و جلوگیری از ورود برخی کالاها به کشور و در عین حال واردات بی
رویه شکر میداند . وی درجواب به این سئوال که پس زندگی این همه کارگر چه می شود
؟ میگوید به هرحال تا شروع مجدد کار
درکارخانه ، خودشان برای خودشان فکری بکنند . اما چون این کارگران تخصص پیداکرده
اند اگرکارخانه راه افتاد حتما انها را برسر
کارهایشان برمی گردانیم . زیرا اگر کارگرهای دیگر را بیا وریم با توجه به اینکه
سابقه و تخصصی ندارند هم تولید ازنظر کمی وکیفی پایین می آید وهم وقت می خواهد تا
اینها تخصص پیدا کنند که در این صورت سرمایه زیادی تلف میشود . معنای دیگر این حرف
این است که هر وقت صاحبان سرمایه در راستای منافع خویش به کارگران نیاز داشته
باشند تخصص وسابقه چیز مهمی می شود ، ولی وقتی که سرمایه ی انها مثلا به خطر می افتد این کارگران
، با همه تخصص شان هستند که باید چرخ دنده های این تغییر و تحولات و محاسبات
سودجویانه بشوند و بار مشکلات و کمبود را تحمل نمایند . آنان باید به سرعت از کار بیکار
شوند و فکری به حال خودشان بکنند !!! . واقعیت اینکه در جوامع سرمایه داری ، بخصوص
در کشور هایی مثل ایران ، صاحبان سرمایه از پراکندگی و عدم انسجام طبقاتی ما نهایت
بهره برداری را نموده و در واقع دیواری کوتاهتر ازدیوار کارگر پیدا نکرده اند .
چون در این قبیل جوامع ، سرمایه دار هر جا که گیر می کند تلاش می کند تا کارگر و
منافع او را قربانی نماید و از این طریق راه فراری برای خود پیدا کند . چون راه
فرار سرمایه داران ظاهراٌ از کانال قربانی کردن کارگران میگذرد . پس کارگران :
حالا که اخراج وبیکاری ما آسانترین راه برای صاحبان سرمایه ، در رسیدن به خواست
های سودجویانه ی و ضد کارگری آنان شده است ، بیایید تا با گسترش آگاهی و تقویت همبستگی و
اتحاد طبقاتی خویش ، ضمن افشای این گونه فریبکاری ها و دغل بازی های رندانه و
ریاکارانه ، جلوی قدرقدرتی ها و یکه تازی های مشتی سرمایه دار معلوم والحال را در
بر باد دادن هر چه بیشتر هستی و زندگی کارگران بگیریم و با قدرت ، آنها را بر سر
جای خویش بنشانیم .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری - منطقه غرب 6/8/87
|
|
باز چاپ مطالب اين سايت فقط با ذکر منبع مجاز است |