خانه / مقالات / آب و هوا و سرمایه

آب و هوا و سرمایه

در خبر آمده بود که دمای هوا در مسکو به ۳۰ درجه رسیده است و شهرداری یا اداره ی قطار شهری « مترو» در چند ایستگاه، قوطی های آب رایگان بین مسافران توزیع کرده اند.

قبل از آن که به مساله ی افزایش دما بپردازم، موضوع توزیع رایگان آب در متروی مسکو نظرم را جلب کرده است. مگر نه این است که در خوزستان وقتی دمای هوا به بالای ۵۰ درجه هم می رسد، نه تنها آب رایگان میان مردم توزیع نمی شود، بلکه اساسا آب با تعرفه ی گران هم به دست مردم نمی رسد. چرایی این قحطی آب را دیگر خواجه حافظ شیرازی هم می داند. علاوه بر خشکسالی، مدیریت نامطلوب منابع آب و حاتم بخشی به کشور عراق و تجارت آب، علل و عوامل بی آبی در ایران به شمار می روند.

و اما مساله ی افزایش دما و گرم شدن کره زمین که دغدغه ی امروز دنیاست.
می گویند اقلیم آب و هوایی از نیمه پایانی قرن گذشته تغییر کرده است. لایه ی اوزون پاره شده و تابش نور خورشید بدون هیچ حایلی، دمای هوای زمین را بالا برده است. در بهترین حالت با زبان به ظاهر علمی و حق به جانب می گویند که گازهای گلخانه ای سبب این عارضه شده است. و هیچکس به روشنی نمی گوید که قضیه از چه قرار است؟

هر چند سال یکبار هم کنفرانس و اجلاسی در ریودوژانیرو و جاهای دیگر برگزار می کنند تا مثلا برای این بحران زیست محیطی چاره ای بیندیشند!
هیچکس نمی گوید که دست اندازی غارتگرانه به منابع آب و خاک و بهره برداری های بی رویه و سودجویانه و نیز افزایش آزمایشات هسته ای و تخریب اکوسیستم های محیط زیست، باعث آلودگی ها و گرمازایی شده است.

هیچکس نمی گوید که کشورهای سرمایه داری این بلا را به دامن زمین و ساکنان آن انداخته اند.
سرمایه داری برای رسیدن به سود حداکثری، چندین برابر ظرفیت از منابع آب و خاک استفاده می کند. حفر چاه های عمیق و فراوان و برداشت های بی رویه از سفره های زیر زمینی، قطع درختان جنگل ها برای استحصال چوب و جاده کشی ها، و . . . نمونه های از دستبردهای تخریبگرانه به منابع رو زمینی و زیر زمینی است.

اگر اوضاع با همین شتاب و اشتهای سیری ناپذیر به پیش برود، دور نیست که تا پایان قرن حاضر، نفس های جانداران به شماره بیفتد و زندگی از روی زمین بر افتد.

رهایی از این مرگ لامحال و تحمیلی در گرو عزم راسخ مردم است که زمین و زمینیان را از بختک سرمایه داری برهانند تا آب خوش از گلوی ساکنان زمین پایین برود.

سهراب مهدی پور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *